قاضی تایب

آلبر کامو (سقوط):‌ در مسلک من (قاضی تایب) کسی را تبرک نمی کنند، کسی را مورد آمرزش قرار نمی دهند. فقط به سادگی جمع می بندند.

عادت می‌کنم

 

 

 

اشکالی ندارد، عادت می‌کنم. همان طور که به رنگ عسلی مبل‌ها عادت کرده بودم، همان طور که به لحظه‌های یک ساعته بعدازظهر عادت کرده بودم و به قهوه‌های دو نفره صبح، به جیب‌های پالتو زمستانی‌ام، به سنگینی دسته کلید، به بوی پیتزای پپرونی، به کش موهای بسته شده دور مچم، به کوبیدن پشت پنجره، به طعم اسمارتیز بعد از چایی، به دعواهای بعد از مونوپولی، به دل‌خوشی‌های کوچک دوست‌داشتنی و به بودنم عادت کرده بودم، به دل‌تنگی هم عادت می‌کنم. نگران نیستم. عادت می‌کنم.

 

عکس از +اینجا

  
نویسنده : سروه مام قادری ; ساعت ۱۱:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱٢/٥
تگ ها : دل‌تنگی ، عادت